Główna brama do Cichego Miasta — zaprojektowana w 1724 r. przez Charlesa François de Mondion na zlecenie Wielkiego Mistrza de Vilheny.
Głos społeczności
Mdina — Ciche Miasto — to dawna stolica Malty, zamieszkała nieprzerwanie od ponad 4000 lat. Jedynym wejściem do miasta otoczonego potężnymi murami jest Brama Mdiny, zaprojektowana w 1724 roku przez francuskiego architekta Charlesa François de Mondion na zlecenie Wielkiego Mistrza António Manoel de Vilhena.
De Mondion zaprojektował bramę jako scenografię teatralną. Przekraczając most nad suchą fosą, wchodzisz w ramę barokowej fasady z herbem de Vilheny na szczycie, flankowanej rzeźbami lwów, aniołów i trofeów wojennych. To celowy efekt dramatyczny: brama miała robić wrażenie na przybyszach i jednocześnie przypominać, że za tymi murami rządzą inne prawa niż na zewnątrz.
Co ciekawe, przed obecną bramą stała starsza, średniowieczna brama z mostem zwodzonym. De Mondion ją rozebrał, uznając za zbyt surową. Fragmenty starszej bramy odkryto podczas prac konserwatorskich.
Za bramą miasto jest zaskakująco ciche. Samochody mieszkańców mają specjalne przepustki, a turystyczne autobusy nie wjeżdżają. Wieczorem, gdy turyści odjeżdżają, Mdina zamiera — słychać tylko kroki na wapiennych płytach i brzęczenie owadów. Ten kontrast między monumentalną bramą a ciszą za nią to esencja Mdiny.
Praktyczna rada: Najlepiej wieczorem po 20:00, gdy tłumy znikają i miasto wraca do swojego naturalnego stanu — absolutnej ciszy. Wejście bezpłatne.
Jak często nazywa się Mdinę?
Wybierz odpowiedź! Po zameldowaniu czeka na Ciebie +15 pkt bonusu.
Wejście bezpłatne. Najlepiej wieczorem po 20:00 gdy tłumy znikają.
Nie masz jeszcze profilu odkrywcy
Widok z bastionów Mdiny po zmroku — migoczące światła Malty, morze rozciągające się po horyzont. prowadzący mówi: „Mdina to najbardziej klimatyczne miejsce na Malcie."
Butikowy hotel w Mdinie — pokoje z antykami, dziedziniec ze szklanym dachem, konfesjonał jako budka telefoniczna. prowadzący kończy tu podróż: taras z widokiem, ftira, pastizzi, Eggs Florentine i prosecco.
Katedra Nawrócenia św. Pawła z XI wieku (odbudowana po trzęsieniu ziemi 1693). Według tradycji stoi w miejscu, gdzie św. Paweł nawrócił rzymskiego namiestnika Publiusza.